RUHUM SÖYLE BANA

İnsanların gündemleri ile ufukları, hedefleri, karakterleri arasında yakın bir ilişki olduğunu düşünenlerdenim. Benzer bir durum toplumlar için de geçerlidir. Toplumların gündemleri, alışkanlıkları, zamanlarını değerlendirme şekilleri ile rüştleri, olgunlukları, gelecek tasavvurları arasında yakın bir ilişki vardır.

Bundan dolayı olsa gerek ki bir bilgimiz medeniyet düzeyleri ile boş zamanları kullanma şekli arasında doğrudan bir bağın, bir ilişkinin olduğunu ifade eder. Bu durum bireyler kadar toplumlar için de geçerlidir.

Zamanı değerlendirme şekli ruhu ve kalbi besleyen bir potansiyele sahiptir. Bedenimize şekilsel de olsa bir bakımın olduğunu, beslendiğimizi söyleyebiliriz. Peki ruhumuz? Ya kalbimiz?

Filozoflarımız ruhun hassasiyetinin bedenden çok daha fazla olduğunu ifade ederler. Ruhun dışarının telkinlerinden çok etkilendiğini, yara aldığını, dikkat edilmediğinde çürümelere neden olduğunu ifade ederler. Kalbin, ruhun, beynin çürümesi...

Ruhun fıtrî olandan uzak kalması, hasta olanla hemhal olması, çürük olanla meşguliyeti şüphesiz yaşam kalitesini olumsuz etkileyecektir. Fıtratı yozlaştırıp çürümelere neden olacaktır.

Çok boyutlu çürümenin had safhada olduğu zamanlardan geçiyoruz. Çürümenin araçlarının zirve yaptığı, bolca tedavülde olduğu, bütün taşların ise bağlandığı bir zaman diliminden...

Arkadaşlık ilişkilerimizi erdem üzerine, hayatımızı ulvi değerler üzerine, ideallerimizi kültür ve medeniyetimiz üzerine, teknolojiyi ve maddi unsurları değerlerimizi ihya etmenin bir aracı kılabilirsek kısa ve uzun vadeli başarıların güçlü bir zeminini oluşturmuş oluruz. Ülkemizin ve toplumumuzun geleceği ile ilgili ümitvar olabiliriz.

Aksi durumda (mevcut halde olduğu gibi) toplumsal çürümenin, daha kronik olan beyin çürümesinin önüne geçemeyiz.