RUHSAL YALNIZLIK

 Ruhsal yalnızlık nedir? Benim için ruhsal yalnızlık kalbin derdini paylaşabileceği bir başka kalp bulamamasıdır. Aslında sadece derdini değil neşesini de paylaşabileceği hiç kimsesi olmamasıdır. Kalbin derdini paylaşabilmesi için tek ihtiyaç bir kalp değildir. Onu anlayabilen bir kalptir. Onca kalbin arasında da atışlar sessizleşebilir.

Bazıları onu anlayabilen kalbi attığı anda yanında bulur, bazıları ise sonradan bulur yalnızlığını giderebilecek birini. Ama her biri arar hayalini kurar yalnızlığını yenebileceğini. Bulduğu anda kalp ferahlar dünyalar onun olur. Bir anda sevinir. Paylaşır her derdini neşesini. Sanki dünyaya yeniden gelmişçesine huzur bulur ruhu. Kişinin ruhu ferahlayınca hayata ümitle bakar gülümser, gülümsetir çevresini.

Maalesef ki herkes o kadar şanslı değildir. Uzun zamanlar boyunca yalnız kalanlar da vardır hayatta. Başlangıçta o da arar bir kalp bulamayınca üzülür. Zamanla o üzüntü yerini sessizliğe bırakır. Sessizlik hakim olur bir anda bedende. Sabretmeye çalışır biraz daha arar, uykuları kaçar. Bu süreçte ruhu derin bir sıkıntı kaplar. Öyle sinir bozucu bir sıkıntıdır ki insanı kemirir durur. Sıkıntıdan patlayacak bir hale getirir.

İşler böyle olunca kişi farklı alanlara yönelir. Kimi zaman hiç ona uygun olmayan ortamlarda bulunur kimi zaman zararlı maddelerle kendine zarar verir. Kimi zaman da huzuru savaş cephelerinde arar. O dertten, o sıkıntıdan biran önce kurtulmak ister. Farkına varamaz kendine zarar verdiğinin kafasında kurduğu tek amaç kurtulmaktır. Sıkıntıdan unutur bu dünyada tutkuyla atılan yanlış adımların insanı felakete sürüklediğini. Ne de olsa cehennemi de bu dünyada yaşar insan. İşte bu yüzden kişi dikkat etmelidir kendisine. Yalnızlıktan kurtulmak için doğru yollara başvurmalıdır, doğru insanlardan yardım istemelidir. Salihlerle birlikte olmalıdır.